ما معتقدیم - و این جزو بدیهیات اسلام، بلکه بدیهیات همهى ادیان است - که انسان، فقط در سایهى ارتباط و اتصال با حق تعالى است که مىتواند به تکامل و تعالى دست پیدا کند. البته فرصت ماه رمضان، یک فرصت استثنایى است. این، چیز کمى نیست که خداى متعال در قرآن بفرماید: «لیلةالقدر خیر من الف شهر». یک شب از هزار ماه بهتر و بافضیلتتر و در پیشرفت انسان مؤثرتر، در ماه رمضان است. این، چیز کمى نیست که رسول اکرم(ص) این ماه را ماه ضیافت الهى به حساب بیاورند. مگر ممکن است که انسان وارد سفرهى کریم بشود و از آنجا، محروم خارج بشود؟ مگر وارد نشوى. آن کسانى که وارد سفرهى غفران و رضوان و ضیافت الهى در این ماه نشوند، البته بىبهره خواهند ماند و واقعاً این محرومیت به معناى حقیقى است. «انّ الشّقىّ من حرم غفراناللَّه فى هذا الشّهر العظیم». محروم واقعى، آن کسى است که نتواند در ماه رمضان، غفران الهى را به دست بیاورد.
دیدار کارگزاران در عید فطر 1369/02/07
«تنزّل الملائکة والروح»
فرمود: «لیلةالقدر خیرٌ من الف شهر ... لیس فیها لیلةالقدر». هزار ماهى که در آن لیلةالقدر نیست. مسلّم در هزار ماه متوالى، دهها لیلةالقدر است؛ اما آن لیلةالقدر نیست. لیلةالقدرى که در آن امام نیست و «تنزّل الملائکة والروح» نیست، یا اگر تنزّل ملائکه هست، مردم از آن استفاده نمىکنند؛ این چه لیلةالقدرى است؟ لیلةالقدر براى کسانى است که آن را دارند. در زمان حکومت بنىامیّه، لیلةالقدرى براى مردم وجود نداشت و کسى از آن استفاده نمىکرد. خود امام و خواصش، از آن استفاده مىکردند. این، غیر از آن لیلةالقدرى است که امّت اسلام از آن استفاده کند.
دیدار مسئولان حج 1375/01/15