«صدای یک چوب خشک از صدای شجریان بهتر است» این اظهارنظر یکی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی است که برخی از سایت‌های خبری گفته وی را بدون آنکه نام نماینده را ذکر کنند نقل کرده‌اند.

در اظهار نظر دیگری آن هم از یک نماینده نام نبرده دیگر آمده است: «من حالم از شنیدن ربنای این... به هم می‌خورد واقعا جای تاسف بود که ما سر سفره افطار مجبور بودیم صدای ربنای کسی را بشنویم که... و حالت مشمئزکننده‌‌ای به من دست می‌دهد وقتی صدای او را می‌شنوم.» (به نقل از سایت خبری عصر ایران)در اینکه آقای محمدرضا (سیاوش) شجریان مواضعی در برابر نظام گرفته که قطعا نادرست و نارواست، تردیدی نیست اما اگر این دو اظهارنظر صحیح و درست باشد،‌ باید در بسیاری از ویژگی‌های دینی و مذهبی اظهارنظرکنندگان تردید کرد، چرا؟ چون ربنایی که هر ساله ما از رادیو و تلویزیون می‌شنیدیم، قرائتی محزون و زیبا از مجموعه‌ای از آیات قرآن است که اولا: ویژگی دعا و درخواست دارند و ثانیا با واژه‌ زیبای «ربنا» آغاز شده‌اند، واژه‌ای که تا عمق جان هر دوستدار قرآن را نوازش می‌دهد، دعای «ربنا» با ویژگی‌ کنونی آن - یعنی قرائت آقای شجریان – هم‌اکنون به بخشی از فرهنگ دینی و مذهبی ایرانیان تبدیل شده است. بسیاری از ایرانیان مسلمان از کودکی با آوای دلنشین ربنا، آماده گشودن روزه می‌شده‌اند و گویی ربنا، معنویت لحظه‌های آسمانی غروب و اذان مغرب را دو چندان می‌کرد و می‌کند.

دعای «ربنا» هیچ ربطی به مواضع کنونی آقای شجریان درباره سیاست و نظام سیاسی در ایران نداشته و ندارد. این دعا در زمان رژیم طاغوت و در رادیوی رژیم طاغوت ضبط شده اما از همان زمان تاکنون، تفاوت ماهوی خود را با هرگونه تولید فرهنگی در زمینه دعاهای برآمده از قرآن مجید ثابت کرده است. شگفت‌آور اینکه برخی از نمایندگان از هول حلیم درون دیگ افتاده‌اند و کاتولیک‌تر از پاپ و داغ‌تر از آش شده‌اند. نادرست بودن اظهارات و ادعاهای آقای شجریان درباره مسائل سیاسی، چه ربطی به ربنا دارد؟ و اگر کسی دچار اشمئزاز و تنفر از شنیدن دعای «ربنا» می‌شود، باید خوف از آن داشته باشد که خدای نخواسته نکند قلبش سیاه و ایمانش به کفر نزدیک شده باشد.

گیریم که آقای شجریان چنان رفتار کرده که مهدورالدم شود، دعای «ربنا» چطور؟ آنهم باید مهجور و معدوم شود؟ «ربنا» آیات قرآن است، باید آن را به گوش جان شنید و اگر کسی از شنیدن آن دچار اشمئزاز می‌شود باید قلب و جان خویش را مداوا و معالجه کند. مبادا در گرفتار شدن به وسوسه‌های شیطان به کفر و نفاق نزدیک شویم و از ایمان خالص به دور بمانیم. «ربنا لاتزغ قلوبنا بعد اذهدیتنا و هب لنا من لدنک رحمه انک انت الوهاب.» (سوره آل عمران آیه8)